سازه ,دانشگاه ,هوایی ,رشته ,گرایش ,دروس ,دانشگاه صنعتی ,مهندسی هوافضا ,گرایش سازه ,داشته باشد ,ارشد سازه ,دانشجویان کارشناسی هوافضا

 

 

به نام آنکه شوق پرواز در دلهایمان نهاد

 

 

با سلام

با توجه به نزدیکی موعد اعلام نتایج اولیه ی آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی کشور ، برآن شدیم تا ضمن معرفی اجمالی یکی از گرایش های کارشناسی ارشد رشته ی مهندسی هوافضا (سازه های هوایی) ، دانشجویان عزیز را با این شاخه ی تحصیلی آشنا و موارد مؤثر در انتخاب رشته را یادآوری نماییم . امید است که مورد استفاده و رضایت واقع گردد .

سازه های هوایی:

گرایش سازه های هوایی رشته ی مهندسی هوافضا را می توان مکانیکی ترین گرایش این رشته معرفی کرد . پایه و اساس این گرایش مباحث جامداتی مکانیک بوده ، با این تفاوت که تمام مباحث به حوزه ی هوایی و سازه ی هواپیما و موشک مربوط می گردد . بنابراین لازمه ی موفقیت در این شاخه ی تحصیلی ، تسلط بر مباحثی و دروسی چون دینامیک ، مقاومت مصالح و ارتعاشات می باشد و این دقیقا جایی است که دانشجویان کارشناسی هوافضا در آن دچار ضعف می باشند . این موضوع صرفا مربوط به دانشگاه خاصی نیست و در کل معمولا دانشجویان کارشناسی هوافضا بر دروس اختصاصی خود مانند آیرودینامیک ، مکانیک پرواز و طراحی هواپیما متمرکز بوده اند تا دروس دیگر . حتی دروس تحلیل و طراحی سازه های هوایی نیز همواره با نگرش مکانیکی ارائه شده و اینجا نیز برخی ایرادات خودنمایی میکنند . بنابراین لازم است تا دانشجویانی که قصد ادامه تحصیل در گرایش سازه های هوایی را دارند ، در فرصت چند ماهه ی تابستان به مرور و مطالعه ی مجدد کتاب های مرجع دینامیک ، مقاومت مصالح و ارتعاشات اقدام کنند .

این گرایش در مقطع ارشد در مجموع شامل 32 واحد خواهد بود که 2 واحد آن سمینار و 6 واحد پایان نامه می باشد . 24 واحد درسی باقی مانده نیز 8 عنوان درس 3 واحدی را در بر میگیرند . دروسی که دانشجو موظف به گذراندن آنها می باشد نیز در دو دسته ی دروس اجباری و دروس اختیاری جای دارند .

دروس این دوره شامل ریاضیات مهندسی پیشرفته ، محاسبات عددی پیشرفته ، دینامیک سازه ، تحلیل پیشرفته ی سازه های هوایی و طراحی پیشرفته می باشد ، مکانیک شکست ، مکانیک محیط های پیوسته ، مکانیک مواد مرکب ، المان محدود ، تحلیل مودال ، آیروالاستیسیته ، ارتعاشات غیر خطی و . . . می باشد که بسته به دانشگاه محل تحصیل و نیز شاخه ی تخصصی تحصیلی و عنوان پایان نامه متغییر خواهد بود .

از مهمترین مراجع درسی نیز میتوان به کتاب هایی چون نیو ، رائو ، مگسون ، بروهن ، میروویچ و هاجز اشاره کرد .

اما اساس کاری و وظیفه ی یک مهندس ارشد سازه های هوایی ، در واقع طراحی اسکلت بندی و یا به عبارتی سازه ای ست که در شرایط پروازی خاص تعریف شده ، پاسخگو بوده و کارایی لازم را داشته باشد . یک مهندس ارشد سازه با تحلیل تنش ، پدیده هایی چون کمانش ، جابجایی ، باکلینگ و فلاتر سر و کار دارد و باید به طرحی برسد که ضمن احراز این شرایط (تحمل بارهای دینامیکی و استاتیکی وارده) ، کمترین وزن را نیز داشته باشد . البته این بدان معنی نیست که مهندس سازه در واقع طراح هواپیما ست ؛ چرا که طراحی هواپیما یا هر وسیله ی پرنده ی دیگر در واقع یک کار تیمی بوده و متخصصانی از رشته های گوناگون در آن دخیل هستند ، با این حال معمولا متخصصین سازه به عنوان سر طراح انتخاب می شوند .

یکی از ملزومات این رشته ، همچون سایر رشته های مهندسی ، تسلط بر نرم افزارهای رایانه ای می باشد . یک مهندس سازه لازم است تا علاوه بر آشنایی با یکی از زبان های برنامه نویسی (فورترن ، متلب و . . . ) با نرم افزارهایی چون Maple ، CATIA ، SolidWork ، ABAQUS ، ANSIS و . . . آشنایی داشته باشد .

گرایش سازه های هوایی مهندسی هوافضا در دانشگاه هایی چون دانشگاه تبریز ، دانشگاه صنعتی سهند ، دانشگاه مشهد ، دانشگاه سمنان ، دانشگاه علم و صنعت ، دانشگاه جامع امام حسین (ع) ، دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی ، دانشگاه صنعتی امیر کبیر ، دانشگاه صنعتی شریف ، دانشگاه صنعتی مالک اشتر و دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری ارائه می شود .

منبع اصلی مطلب : وبلاگ هوانوردی و هوافضای پارسی
برچسب ها : سازه ,دانشگاه ,هوایی ,رشته ,گرایش ,دروس ,دانشگاه صنعتی ,مهندسی هوافضا ,گرایش سازه ,داشته باشد ,ارشد سازه ,دانشجویان کارشناسی هوافضا
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سایت : آشنايي با گرايش سازه هاي هوايي مهندسي هوافضا